Πρέπει να το ομολογήσω …
Από τις καλύτερες αγιογραφίες των τελευταίων ετών και από τα πιο παραστατικά consept η παρουσίαση της στην πρώτη σελίδα !!!
Η προηγούμενη προσέγγιση του θέματος ΙΜΑΚΟ από τον ίδιο τον Π. Κωστόπουλο ήταν “τσαμπουκαλίδικη” και καταγγελτική…
Αυτό προκάλεσε ποικίλα σχόλια από αυτούς που ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ πολύ καλά πρόσωπα και καταστάσεις μέσα από τον κύκλο που κινείται …
Άσχημα αντέδρασαν και οι εργαζόμενοι του ομίλου που με παρεμβάσεις τους και άρθρα απάντησαν λέξη προς λέξη σε όσα είχε πει…
Τώρα επιχειρείται διαφορετική προσέγγιση.
Το στύλ του κατατρεγμένου , με το στριφτό τσιγάρο (και όχι με τα πούρα Κοχίμπα) το αξύριστο ταλαιπωρημένο πρόσωπο είναι σαφώς μία αλλαγή…
Αλλαγή είναι και η αυτοκριτική .
Δεν μπορεί…
Όλοι συγκινούμαστε όταν το “λαϊκό” παιδί από τον Βόλο μετανοεί που έγινε μέρος του θιάσου ΜΥΚΟΝΟΣ.
Αυτό που μου έκανε εμένα όμως εντύπωση είναι η άσχημη άποψη που έχει σχηματίσει για τους ΝΕΟΠΛΟΥΤΟΥΣ που από το 95 άρχισαν να “πλακώνουν” στην ΜΥΚΟΝΟ.
Ενοχλήθηκε αφού αυτός δεν θεωρεί τον εαυτό του νεόπλουτο αλλά μάλλον παλιό “τζάκι” …
